Ben ik weer!

Dag allemaal,
Ach, wat een lange tijd toch weer geleden. Het was druk zullen we maar zeggen, en ik ben nu eenmaal niet van de discipline, dus jullie moeten het maar voor lief nemen dat ik een wispelturig blogger ben.

Ik kreeg van Annemijn's nieuwe juf (contrabas!) zo'n leuke foto, die wil ik jullie niet onthouden!

Annemijn roept al sinds ze 3 is dat ze contrabas wou spelen. Maar omdat de viooljuf van Rosa zo lief was heeft ze een jaartje mee viool gespeeld. Maar laatst kwam ze naar me toe met tranen in haar ogen: Mamma, ik vind het heel erg, dan moet ik afscheid nemen van juffie Josine, maar ik wil echt contrabas spelen. Roerend, vond ik dat. Mams dan maar gauw een contrabas geregeld, de kleinste van Nederland 1/16e!, en een hele leuke juf.

Ik heb jullie ook nog een foto beloofd van onze moestuin. Hij doet het uitstekend. We hebben al geoogst: aarbeitjes, sla, rucola, tuinbonen, selderij, peterselie, dille, radijsjes. We wachten nu op de worteltjes en de broccoli!

Er is nog zoveel te vertellen, maar ook nog maar één week voor het weer vakantie wordt! Dus gauw een planning maken voor deze week, anders ga ik wat vergeten!

En de laatste van de serie Annemijn

En dit is de laatste van de serie taarten voor Annemijn. Ik vond hem wel geslaagd. Hij was natuurlijk ook voor Esther, het nichtje van ons, die ook in januari jarig is en vier jaar wordt. Voor zulke meiden is het altijd leuk om taarten te maken, daar kan ik me helemaal in uitleven!

Vandaag vierden we bij tante Monique de clusterverjaardag der vluggen die in januari geboren zijn. Het lijkt het liedje wel. Een praktische invulling vind ik wel. Deze keer vierden we vijf verjaardagen ook van manlief, en twee schoonzussen lief. We wonen net allemaal te ver uit elkaar om gemakkelijk bij elkaar op visite te gaan. Leuk ook dat we op deze manier ook de verjaardagen van de kinderen kunnen vieren.

Nu zit het er gelukkig weer even op. Pas in mei is Hendrik aan de beurt. Nu ga ik me concentreren op mijn aanstaande zangexamen. Ik ga in februari auditie doen en dan hoop ik dat ik in juni examen mag zingen. Duim maar alvast een beetje voor me...

Meer taart...

Traktatie en how-to sneeuwklokje

Annemijn is zondag alweer 5 jaar geworden en trakteerde maandag op school. Vorig jaar heb ik narcisjes gemaakt voor alle kleutertjes en juffies en dit jaar sneeuwklokjes. Ze zijn niet zo veel werk om te maken dus hieronder staat de how-to!

Als Annemijn (onze jongste) verjaart bekruipt me altijd het gevoel dat de tijd zo snel voorbij gaat. En dat het zo definitief is. Nog maar even dan is ze ook alweer kleuter af. Gelukkig blijft ze nog wel anderhalf jaar in de kleuterklas, nog even heel hard er van genieten! Bij de oudste twee heb ik dat gevoel veel minder...



















Bij de sneeuwklokjes kregen de kinderen een minicakeje met een toefje botercreme en een marsepeinen roosje. Daar heb ik zo'n handig malletje voor. Dotje marsepein erin, klap er op met de deegroller en voilà: een roosje ;-)

Sneeuwklokje

Nodig:
knikker
witte en groene wol
groen vilt
groen borduurzijde
klein belletje
groene pijperager
klein belletje
viltnaald
warm water en zeep

Om de knikker heen draai je witte wol. Met warm water en zeep vervilt je het bolletje tot het stevig aanvoelt. Spoel het uit en laat het drogen. Als het droog is knip je een sterretje er in en haal je de knikker eruit. Knip een gaatje waar het steeltje moet komen. Trek de pijpenrager er door heen en maak aan de kant van het klokje een belletje vast.Wind boven het klokje wat groene wol en zet dit vast met een viltnaald. Knip de blaadjes uit en draai ze rondom het steeltje. Zet ze vast met een paar steekjes. Je kan het steeltje nog in een stukje klei duwen, dan kunnen ze mooi staan.

Hieronder nog even de narcisjes, het was alweer twee jaar geleden ontdekte ik!

Annemijn is jarig en dan eten we.....

Uh ja, die heb ik zelf gemaakt. Ben je nog benieuwd naar meer taarten, klink dan bij links op taarten van nelleke ;-)

Reclamemeisje

Wat vinden jullie, kan dit meisje niet de reclame in? Ze staat ALTIJD leuk op de foto, bijzonder toch...
Maar ja, ik ben natuurlijk een heeeeel klein beetje beooroordeeld...